Search

Ongeschikt verklaard...

Updated: Apr 22

Ik heb mezelf vandaag ongeschikt verklaard! Ongeschikt om te leven in een wereld vol met mafkezen, prutsers, idioten, charlatans, ongeletterden, nitwits, zieke geesten, narcisten, senseo drinkers en andere zwakbegaafden. Ik heb de handdoek in de ring gegooid, de pijp aan Maarten gegeven, het bijltje erbij neergegooid, ik heb er kortom...de brui aangegeven. Schrik niet, ik stap er echt niet uit, want gelukkig heb ik nog voldoende lol in het leven en heb ik nog voldoende fijne mensen om me heen met wie ik het wél kan.

De tijd dat ik dacht dat ik de wereld een stukje mooier achter zou kunnen laten dan ik hem ooit aantrof is definitief voorbij....basta! Ik ga me vanaf heden focussen op mijn eigen leven en ga me alleen nog maar bezig houden met de dingen waar ik gelukkig van word. Mijn eigen leven bestaat uit mijzelf, mijn geweldige zoon, mijn lieve hond, mijn familie, goede vrienden, fijne zakenrelaties en waardevolle collega's. Behoort u niet tot dit gezelschap, dan heb ik slecht nieuws voor u...u doet er niet meer toe! Om deze boodschap iets positiever te brengen....u bent van mij af.

Nu waren er al heel veel mensen op deze aardkloot die er voor mij niet toe deden, maar dat lag meer in het feit dat ik ze niet kende, zij mij niet en we ook op geen enkele manier iets met elkaar te maken hadden. Over het algemeen waren dit de mensen waar ik het minst last van heb gehad. Wij hebben altijd prima naast elkaar kunnen leven en daar gaan we voorlopig ook vrolijk mee door.


Maar....hoeveel mensen moet je eigenlijk in je leven tegenkomen die we eigenlijk alleen maar kunnen rekenen tot de categorie 'ballast'? Mensen die voornamelijk in de weg lopen. U kent ze wel, die types. Na 50 jaar ben ik tot de conclusie gekomen dat het er méér dan genoeg zijn geweest en dat ik mijn deel heb gehad. De laatste jaren ben ik veel mensen tegengekomen die allerlei vormen van intolerantie en allergieën bij zichzelf hebben ontwikkeld. Ik heb me daar altijd verre van gehouden...geen tijd voor, geen zin in.....maar ik heb inmiddels een chronische intolerantie ontwikkeld voor eikels (LGBTQIAP....of gewoon heteroseksuele M/V's).


Het zou kunnen zijn dat u aanstoot neemt aan de dingen die u hierboven hebt gelezen en het daar met mij over wilt hebben. Ik zou al diegenen willen adviseren lid te worden van één van bovenstaande doelgroepen. Voor de doelgroepen zoon en hond is een ledenstop, maar voor de overige clubjes is er nog voldoende plek. De ballotage wordt wel steeds zwaarder, zeg ik er maar vast bij.


Met echt werken, voor zover ik dat ooit heb gedaan, ben ik even klaar. Ik geniet nog steeds van het werk op Landgoed Dennenheuvel en zelfs als raadslid in de gemeente Bloemendaal hou ik het, ondanks alles....zucht....nog wel even vol. Ik zorg nog lekker voor mijn oude moedertje...en dat lukt omdat zij haar goede gevoel voor humor nog lang niet kwijt is. As dát gebeurt leg ik haar gewoon ergens te vondeling....no hard feelings....


Sinds ik van mijn lieve vrienden en familie een prachtige piano heb gekregen voor mijn 50e verjaardag, speel ik weer iedere dag en ook mijn nieuwe djembé is een zeer welkome aanvulling op mijn slagwerk setje. Een goede vriend van mij zei het laatst: "muziek gaat altijd vóór." En ook voor mij geldt dat muziek absoluut bovenaan mijn to-do lijst staat. Muziek luisteren of muziek maken...beiden geven mij veel voldoening en rust. Drummen is zeer goed voor mijn 'anger management' en ook mijn zich steeds uitbreidende percussie uitrusting helpt me zeer goed bij het leegmaken van mijn volle hoofd.


Ook het schrijven van mijn blogs houdt me op de been, zeker als de stukjes zich zo zelf schrijven. Eigenlijk hoef ik alleen maar mijn vingers op de juiste toetsen te zetten en dan staan mijn gedachten, mijn gevoelens, mijn pijn, mijn boosheid, mijn vreugde en blijdschap op papier. Aan deze stukjes beleef ik veel plezier, zowel aan het schrijven als aan het teruglezen er van. Ik vind mezelf namelijk nogal leuk...maar dat schijn je ook niet hardop te mogen zeggen, althans...niet in dit land.


Maar goed, al dit gezegd hebbende, heb ik helaas toch moeten concluderen dat ik niet functioneer, niet naar de maatstaven van deze samenleving, niet binnen dit systeem. Nu ik meer op mezelf ben aangewezen merk ik pas hoe groot het contrast is tussen míjn wereld en dé wereld.

Toch wel knap dat ik altijd overal een beetje tussendoor heb gelaveerd....

37 views0 comments

Recent Posts

See All